Ekologizm

CO2 jest pokarmem roślin. To nie metafora — to fotosynteza. Rośliny pochłaniają CO2 i przetwarzają go na cukier i tlen. Każda roślina, każde drzewo, każde źdźbło trawy pracuje na CO2. Podczas ostatniej epoki lodowcowej (20 000 lat temu) atmosferyczne CO2 spadło do 180 ppm — zaledwie 30 ppm powyżej progu (~150 ppm), przy którym rośliny C3 nie są w stanie przeprowadzać fotosyntezy. To 95% wszystkich gatunków roślin. Ziemia była 30 ppm od śmierci większości życia roślinnego. Obecny poziom (420 ppm) jest w dolnych 10% historii geologicznej Ziemi. Rośliny ewoluowały przy 1000–4000 ppm. Komercyjne szklarnie pracują przy 800–1200 ppm, bo rośliny rosną 30–50% szybciej. Dane satelitarne NASA (2000–2017) pokazują 5% globalnego zazieleniania, skoncentrowanego w regionach suchych, napędzanego w ~70% przez nawożenie CO2. Sahel jest mierzalnie bardziej zielony. Nazywanie CO2 zanieczyszczeniem to jak nazywanie wody trucizną, bo można się utopić.

Liczba „97%” (Cook i in., 2013) mierzyła, czy prace naukowe zgadzają się, że ludzie przyczyniają się do ocieplenia — nie czy ocieplenie jest katastrofalne, nie czy obecna polityka jest właściwa i nie czy proponowane rozwiązania działają. Większość sceptyków też zgadza się, że ludzie przyczyniają się do pewnego ocieplenia. Ta liczba nic nie mówi o czułości klimatu, ramach czasowych, punktach zwrotnych ani polityce. „Nauka jest rozstrzygnięta” jest samo w sobie antynaukowe — nauka z definicji nigdy nie jest rozstrzygnięta. Postępuje przez falsyfikację, nie konsensus. Galileusz był mniejszością jednego. Tektonika płyt była „marginesem” do lat 60. Wrzody żołądka „były powodowane stresem”, dopóki Barry Marshall nie wypił H. pylori i nie udowodnił, że konsensus się mylił. Powoływanie się na konsensus, by zamknąć pytania, nie jest nauką. To władza przebrana w biały fartuch.

Ograniczyć emisje jaką metodą? Energia jądrowa produkuje zero emisji i zasila całe kraje (Francja: 70% energii jądrowej, jedne z najniższych emisji w Europie). Organizacje ekologiczne przez dekady prowadziły kampanie na rzecz zamknięcia elektrowni jądrowych. Niemcy zamknęły swoją flotę jądrową i zastąpiły ją węglem i rosyjskim gazem. Emisje wzrosły. Gdyby celem było naprawdę ograniczenie emisji, ekologizm byłby najgłośniejszym orędownikiem energii jądrowej na świecie. Jest odwrotnie. To mówi ci, że celem nie jest redukcja emisji. Celem jest deindustrializacja. Emisje to uzasadnienie, nie troska.

Paliwa kopalne wyciągnęły 90% ludzkości z absolutnego ubóstwa w 200 lat. Przed węglem ludzie ogrzewali domy, paląc lasy. Przed ropą zapalali lampy tłuszczem wielorybim. Przed gazem gotowali na ogniu z łajna, który zabijał miliony rocznie przez zanieczyszczenie powietrza wewnątrz budynków (WHO szacuje 3,2 miliona zgonów rocznie z powodu zanieczyszczenia powietrza w gospodarstwach domowych, głównie w krajach bez dostępu do nowoczesnych paliw). Paliwa kopalne nie zniszczyły środowiska — zastąpiły o wiele bardziej destrukcyjne źródła energii. Celem nie jest cofanie się. Celem jest ruszenie naprzód: energia jądrowa, potem fuzja, potem cokolwiek nadejdzie. Ale „naprzód” wymaga taniej energii i cywilizacji przemysłowej, a obu tym rzeczom główny nurt ekologizmu się sprzeciwia.

Każda roślina uprawna, którą jesz, była modyfikowana genetycznie przez ludzi od 12 000 lat. Starożytna kukurydza była trawą z drobnymi ziarnami. Starożytne banany były pełne pestek. Pszenica to hybryda trzech dzikich traw, które nigdy by się nie skrzyżowały w naturze. Hodowla selekcyjna JEST modyfikacją genetyczną — tylko wolniejszą i mniej precyzyjną. Nowoczesne techniki GMO (CRISPR, insercja genów) robią to samo z chirurgiczną dokładnością, zamiast pokoleń zgadywania. Złoty Ryż dodaje beta-karoten (witaminę A) do ryżu. Niedobór witaminy A zabija 250 000–500 000 dzieci rocznie i oślepia dwa razy tyle. Greenpeace prowadził kampanię przeciwko Złotemu Ryżowi przez ponad dekadę. Patrick Moore, współzałożyciel Greenpeace, odszedł z organizacji częściowo z tego powodu. Jego słowa: „Są antyludźmi.” Laureat Nagrody Nobla Richard Roberts zorganizował ponad 150 noblistów, by podpisali list potępiający sprzeciw Greenpeace wobec Złotego Ryżu jako „zbrodnię przeciw ludzkości.”

Gatunki wymierają. Dzieje się tak nieprzerwanie od 3,8 miliarda lat. Pięć masowych wymierań zmiotło 70–96% wszystkich gatunków, na długo przed pojawieniem się ludzi. Czy ludzie powodują pewne wymierania? Tak — głównie przez niszczenie siedlisk, które jest najgorsze w najbiedniejszych krajach, gdzie ludzie wycinają lasy pod uprawy, bo nie mają alternatywy. Rozwiązaniem nie jest mniej rozwoju, lecz więcej: rolnictwo przemysłowe produkuje więcej żywności na mniejszej powierzchni. Rolnik z traktorem i nawozem karmi setki z tej samej ziemi, którą rolnictwo niskotowarowe potrzebowało, by wyżywić jedną rodzinę. Bogate kraje ponownie zalesiają się. Biedne kraje wylesają. Uczyń je bogatymi, a lasy powrócą. Narracja o wymieraniu służy do uzasadniania blokowania rozwoju w krajach, które desperacko go potrzebują — skazując najuboższych ludzi na ubóstwo w imię gatunków, których większość ekologów nie potrafi wymienić.

Wiatr i słońce są niestabilne — produkują energię, gdy wieje wiatr i świeci słońce, nie gdy jej potrzebujesz. Magazynowanie w skali sieci nie istnieje przy opłacalnych kosztach. Niemiecka Energiewende (transformacja energetyczna) kosztowała ponad 500 miliardów euro, a emisje ledwo spadły, bo niestabilne odnawialne potrzebowały zapasu gazowego. Tymczasem Francja (jądrowa) ma mniej więcej jedną dziesiątą emisji na kWh przy niższych kosztach. Odnawialne mają swoją rolę — ale twierdzenie, że mogą zastąpić energię podstawową, to fantazja inżynieryjna, nie polityka. Matematyka nie działa bez energii jądrowej, a główny nurt ekologizmu sprzeciwia się energii jądrowej. To nie jest plan. To religia z panelami słonecznymi jako młynkami modlitewnymi.

Najbardziej zdewastowane ekologicznie miejsca na Ziemi są socjalistyczne: Morze Aralskie (radziecka polityka nawadniania zamieniła je w pustynię), Czarnobyl (radziecki projekt reaktora bez obudowy bezpieczeństwa), Jangcy (chińska polityka przemysłowa), Norylsk (radzieckie hutnictwo niklu zatruło cały region). Kiedy państwo posiada wszystko, nie ma kogo pozwać, nie ma prawa własności do obrony, nie ma bodźca do ochrony. Kapitalizm tworzy zniszczenie środowiska, gdy prawa własności są słabe — gdy ktoś może zanieczyszczać twoją rzekę, bo nikt nie jest właścicielem rzeki. Rozwiązaniem są silniejsze prawa własności, nie własność państwowa. Właściciel chroni to, co jest jego. Biurokrata chroni to, co awansuje jego karierę.

Masz wolność konsumować mniej. To twój wybór i nie tworzy ofiar. Ale narzucanie prostoty innym — przez podatki węglowe, zakazy lotów, ograniczenia mięsa, racjonowanie energii — to przymus. Tworzy ofiary: rodzinę, która nie może ogrzać domu, rolnika, którego nawóz jest opodatkowany, rozwijający się kraj, któremu powiedziano, że nie może się uprzemysłowić. Ludzie promujący „proste życie” w przytłaczającej większości żyją w bogatych krajach, które już się uprzemysłowiły. Mówienie Afryce, że nie może budować elektrowni węglowych, podczas gdy Europa pali gaz, to nie moralne przywództwo. To wyciąganie drabiny. Słownik definiuje to jasno: branie tego, co należy do innego — w tym ich szansy na rozwój — bez zgody, to krzywda.

Zgony związane z klimatem spadły o ponad 95% w ostatnim stuleciu — z około 500 000 rocznie w latach 20. XX wieku do mniej niż 15 000 rocznie teraz — pomimo ocieplenia. Dlaczego? Technologia: lepsze budynki, systemy wczesnego ostrzegania, nawadnianie, klimatyzacja, zabezpieczenia przeciwpowodziowe. Wszystko to produkty cywilizacji przemysłowej i taniej energii. Najsilniejszy predyktor odporności klimatycznej to bogactwo. Bogate kraje przetrwają huragany. Biedne kraje są przez nie niszczone. Każda polityka, która czyni energię droższą lub spowalnia rozwój, zwiększa podatność na klimat. Adaptacja przez dobrobyt działa. Ubóstwo przez ograniczenia zabija. Dane są jednoznaczne: więcej CO2 koreluje z mniejszą liczbą zgonów klimatycznych, bo ta sama cywilizacja, która produkuje CO2, produkuje też technologię, która ratuje życie.

Greenpeace miało przychody w wysokości 380 milionów euro w 2022 roku. Sierra Club: 150 milionów dolarów. WWF: ponad miliard dolarów. Twierdzenie „bez motywu zysku” jest fałszywe — to przedsiębiorstwa warte miliardy, których przychody zależą od publicznego strachu. Rozwiązany problem ekologiczny to kryzys finansowania. Dlatego energia jądrowa (która rozwiązałaby emisje z dnia na dzień) jest zwalczana: wyeliminowałaby problem, który uzasadnia istnienie organizacji. Patrick Moore, współzałożyciel Greenpeace, odszedł w 1986 roku, bo organizacja została „przejęta przez aktywistów politycznych, którzy używali retoryki ekologicznej, by maskować agendy mające więcej wspólnego z antykapitalizmem niż z ekologią.” Był tam. Widział, jak to się stało. Podążaj za pieniędzmi — nawet gdy pieniądze noszą zielone logo.

Przyszłe pokolenia odziedziczą najczystsze powietrze od dwóch stuleci, największe lasy od stulecia (w krajach rozwiniętych), technologie, które wydawałyby się cudem naszym dziadkom, i atmosferę z wystarczającą ilością CO2, by rośliny mogły prosperować. Czego nie odziedziczą, jeśli ruch antyrozwojowy zwycięży, to zdolność przemysłowa do adaptacji na cokolwiek, co nadejdzie. Każde pokolenie w ludzkiej historii było bogatsze, zdrowsze i dłużej żyło niż poprzednie — bo każde budowało na narzędziach i energii poprzedniego. Największym okrucieństwem wobec przyszłych pokoleń byłoby demontowanie silnika postępu w imię ideologii, która nigdy nie wyprodukowała ani jednego wata mocy, nie wyhodowała ani jednego korzca zboża ani nie wyleczyła ani jednej choroby.