Sprawiedliwość

Suwerenny akt ofiary zamykający dług moralny stworzony przez krzywdę. Dług może być zamknięty przez ściągnięcie — proporcjonalne odzwierciedlenie krzywdy na sprawcy (retrybucja) — lub przez dobrowolne zwolnienie (przebaczenie). Oba wymazują winę. Restytucja naprawia szkodę materialną niezależnie; sprawiedliwość zamyka dług moralny. Sprawiedliwość wymaga realnej ofiary: bez ofiary nie ma długu i nie ma czego zamykać. Sprawiedliwość nie jest zemstą, która przekracza proporcję, ani kontrolą, która tworzy nowe ofiary. Karząc w imieniu ofiary jest się pośrednikiem sprawiedliwości; jego prawomocność kończy się tam, gdzie kończy się mandat ofiary. Gdy ofiara została zniszczona — jak w przypadku morderstwa — żaden pośrednik nie jest możliwy, żaden mandat nie może być udzielony, a dług moralny staje się trwały. Wina sprawcy jest niezamykalna, a jego roszczenie do wzajemności przepada.