Prawa (Rights)

Logiczne konsekwencje sprawczości i biernej Złotej Zasady. Mając podmiot zdolny do działania oraz zasadę nakazującą nie robić innym tego, czego nie chcieliby, by im robiono, pewne granice wynikają z samego rozumowania: limity, których inni nie mogą przekroczyć bez zgody, dotyczące ciała podmiotu, jego własności i jego umów. Prawo to jedna z tych granic, nazwana. Każdy podmiot zdolny do rozumowania może je sam wyprowadzić; nie są one nadawane przez sprawujących władzę ani przez głosowania. Wiążą wszystkich w ten sam sposób: jeśli rościsz sobie jakieś prawo, jesteś winien identyczne prawo każdemu podmiotowi takiemu jak ty, więc ktokolwiek przekroczy cudzą granicę, traci ochronę własnej. Prawa mówią jedynie, czego inni nie mogą ci zrobić, nigdy zaś, co muszą ci dać — „prawo", które wymagałoby zmuszenia kogoś do jego zapewnienia, samo łamałoby Złotą Zasadę, jest więc władzą przebraną za prawo, a nie prawem. Mają znaczenie tylko tam, gdzie przekroczenie granicy jest możliwe.