Piękno

Doświadczenie harmonii między postrzeżeniem podmiotu a napotkanymi wzorcami. Pojawia się, gdy coś pasuje do siebie w sposób, który obserwator uznaje za przyjemny, znaczący lub zrównoważony. Piękno nie jest właściwością samego przedmiotu, lecz reakcją wewnątrz obserwatora, kształtowaną przez jego zmysły, wspomnienia i wartości. Ponieważ piękno jest doświadczeniem subiektywnym, nie może być narzucone, posiadane ani egzekwowane. Rodzi się przez dobrowolną uwagę, szczerą ekspresję i swobodę odkrywania wzorców, które rezonują z własnym postrzeżeniem.