Szczęście (Happiness)

Stan, w którym nie ma problemów, a wszystko rozwija się zgodnie z oczekiwaniami — to znaczy modele podmiotu odpowiadają rzeczywistości, więc napotyka on niewiele niechcianych niespodzianek. Jego kluczami są miłość do tego, co się robi, oraz prostota; nauka i technologia wzbogacają go, dodając rozkosznie zrównoważone złożoności. Jego najtrudniejszego problemu — śmierci tych, których kochamy — nie da się rozwiązać samotnie, władzą ani wiarą w życie po śmierci; rozwiązuje go tylko w tym życiu cywilizacja, której prędkość cywilizacyjna wyprzedza śmiertelność, by dostarczyć lekarstwo. To właśnie Dobra Nowina u podstaw szczęścia: najgłębszy problem ma techniczny adres, a nie wyrok. Szczęście się mierzy, nie deklaruje — widoczne w oczekiwaniach, które wciąż są spełniane, i w problemach, które pozostają rozwiązane, nigdy w ogłaszanym nastroju. Nie da się go narzucić z zewnątrz, bo oczekiwania i miłość, na których spoczywa, należą do samego podmiotu.