Dług (Debt)

Warunkowe przeniesienie prawa własności, które staje się wymagalne w określonym dniu. Dłużnik się na nie zgodził, więc uczciwy dług jest dobrowolny. Tytuł własności przechodzi w miarę, jak własność trafia w ręce dłużnika: to, co dłużnik trzyma, gdy nadchodzi ten dzień, należy do wierzyciela. Dłużnik, który to trzyma i odmawia dostarczenia, popełnia kradzież, i następuje restytucja. Dłużnik, który nie może dostarczyć, niczego nie wziął i nie jest złodziejem. Wierzyciel może wtedy sięgnąć wyłącznie po to, na co strony się umówiły — po zastaw albo po późniejszą własność, w miarę jak dłużnik ją nabywa. Gdzie nie umówiły się na nic więcej, roszczenie kończy się w tym miejscu. Nic tutaj nie zezwala na więzienie, na okres pracy przymusowej ani na dług bez końca. Dług narzucony bez zgody — przez władzę, głosowanie albo rzekomą potrzebę — nie jest długiem, lecz przymusem, i nikt go nie jest winien.