ଦୟା (Kindness)

ଅନ୍ୟର ପ୍ରକୃତ ହାନି କମାଇବା ପାଇଁ କିମ୍ବା ସେ ସକ୍ଷମ ଥିଲେ ଯାହା ବାଛିଥାନ୍ତା ସେ ଦିଗରେ ତାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ କ୍ରିୟା — ତାର ସୀମା ଅତିକ୍ରମ ନକରି ଏବଂ ସକ୍ଷମ କର୍ତ୍ତାର ସମ୍ମତିକୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ ନକରି। ଦୟା ଦିଆଯାଏ, ଋଣ ଭାବେ ଦେୟ ନୁହେଁ; କେହି ଏହାକୁ ଦାବି କରିପାରେ ନାହିଁ, ବଳପୂର୍ବକ ଆଦାୟ କରିପାରେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ନେଇପାରେ ନାହିଁ। ଯାହା କାହା ଉପରେ ବଳପୂର୍ବକ ଲଦାଯାଏ ତାହା ଦୟା ନୁହେଁ, ହାନି — ତାକୁ ଯେଉଁ ନାମ ଦିଆଯାଉ ନା କାହିଁକି। ସକ୍ଷମ କର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ଦୟା ମନା କରିବାକୁ ସମ୍ମାନ କରେ: ସାହାଯ୍ୟ କେବଳ ଅନୁମତି ସହିତ, କିମ୍ବା ଏପରି ଉପାୟରେ ଯାହା ଶରୀର, ସମ୍ପତ୍ତି କିମ୍ବା ଚୁକ୍ତି ଉପରେ ଅନଧିକାର ପ୍ରବେଶ କରେ ନାହିଁ। ଯାହାର ପ୍ରକୃତ ବିପଦ ବୁଝିବାର କ୍ଷମତା ସାମୟିକ ଭାବେ ନାହିଁ — ଯେପରି ଛୋଟ ପିଲା କିମ୍ବା ସାମୟିକ ଭାବେ ଅସମର୍ଥ ବ୍ୟକ୍ତି — ତା ପାଇଁ ଦୟାରେ, ସେ ଏଯାବତ୍ ମୂଲ୍ୟାୟନ କରିପାରୁନଥିବା ହାନି ରୋକିବା ପାଇଁ, ସର୍ବନିମ୍ନ ଆବଶ୍ୟକ ସାମୟିକ ଅଭିଭାବକତ୍ୱ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ। ଏପରି ଅଭିଭାବକତ୍ୱର ଲକ୍ଷ୍ୟ ସବୁବେଳେ, ସେ ସକ୍ଷମ ହେବା ମାତ୍ରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆତ୍ମ-ମାଲିକାନା ଫେରାଇ ଦେବା। ଯେଉଁ ଅଭିଭାବକତ୍ୱ ଆବଶ୍ୟକତାଠାରୁ ଅଧିକ, ଶେଷ ବିନା ଚାଲେ, କିମ୍ବା କ୍ଷମତାକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ଦିଏ ନାହିଁ, ତାହା ଦୟା ନୁହେଁ, ନିୟନ୍ତ୍ରଣ। ଦୟା ପାରସ୍ପରିକତା, ନ୍ୟାୟ କିମ୍ବା ପ୍ରେମ ନୁହେଁ: ଏହା ଦୋଷ ଲିଭାଏ ନାହିଁ, ନୈତିକ ଋଣ ବନ୍ଦ କରେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଚାଲୁ ବନ୍ଧନ ଦାବି କରେ ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ଏହା ସମ୍ମତିକୁ ସମ୍ମାନ କରେ ଏବଂ କୌଣସି ଅନିଚ୍ଛୁକ ପୀଡ଼ିତ ସୃଷ୍ଟି କରେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ଏହା ଭଲ; ଯେତେବେଳେ ଏହା ସ୍ୱାୟତ୍ତତାକୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରେ, ପ୍ରତାରଣା ଲୁଚାଏ, କିମ୍ବା ସକ୍ଷମ ବୟସ୍କମାନଙ୍କୁ ବାଛିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ବୋଲି ବ୍ୟବହାର କରେ, ସେତେବେଳେ ଏହା ଭଲ ନୁହେଁ।