ကိုယ်ကာကွယ်ရေး (Self-Defense)

ကိုယ်ကာကွယ်ရေးသည် ဥပဒေ၏ ခြွင်းချက် မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် နယ်နိမိတ်တစ်ခု ချိုးဖောက်ခံနေရစဉ် ထိုနယ်နိမိတ်ကို ထိန်းသိမ်းသော ဥပဒေ၏ ချက်ချင်း အသုံးချမှု ဖြစ်သည်။ ကတ္တားတစ်ဦးသည် ကိုယ်ခန္ဓာ၊ ပိုင်ဆိုင်မှု သို့မဟုတ် သဘောတူထားသော စည်းကမ်းချက်များအပေါ် နယ်နိမိတ်ကို သဘောတူညီမှုမရှိဘဲ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသော သို့မဟုတ် ချက်ချင်းဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း ယုံကြည်ရသော ကျော်လွန်မှုကို ရပ်တန့်ရန် လိုအပ်သော အင်အားကိုသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။ ထိုအင်အားသည် နယ်နိမိတ်ကို ကျော်လွန်နေသော ကတ္တားဆီသို့ အကြောင်းအကျိုးအရ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ရမည်ဖြစ်ပြီး ချိုးဖောက်မှု အဆုံးသတ်သောအခါ အဆုံးသတ်ရမည်။ ကိုယ်ကာကွယ်ရေးသည် ပြစ်ဒဏ်၊ လက်စားချေမှု၊ ကြိုတင်တားဆီးမှု သို့မဟုတ် တရားမျှတမှု မဟုတ်ပါ။ ၎င်းသည် ဖြစ်ပွားနေသော ထိခိုက်နစ်နာမှုကို ရပ်တန့်စေသည်; ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ ကြွေးမြီကို မပိတ်သိမ်းသကဲ့သို့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အနာဂတ် လုပ်ရပ်များအတွက် ထိခိုက်နစ်နာမှုဖြင့် မခြိမ်းခြောက်ပါ။ ကာကွယ်သူသည် လက်မခံဘဲ ငြင်းဆန်ခြင်းဖြင့် ရာဇဝတ်မှုအသစ် မဖန်တီးပါ၊ ကျူးကျော်သူသည် အချိုးကျ ခုခံမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ထိခိုက်နစ်နာမှုအတွက် တာဝန်ကို ခံယူရသည်။ ကတ္တားများကို သူတို့ ဖြစ်လာနိုင်သည့်အရာအတွက် တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသော သို့မဟုတ် ချက်ချင်းဖြစ်လာနိုင်ကြောင်း ယုံကြည်ရသော ချိုးဖောက်မှု မရှိဘဲ လုပ်ဆောင်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် စုပေါင်း လက်တုံ့ပြန်မှု အသုံးပြုခြင်းသည် အတင်းအဓမ္မ သို့မဟုတ် စစ်ပွဲ ဖြစ်ပြီး ကိုယ်ကာကွယ်ရေး မဟုတ်ပါ။ ချိုးဖောက်မှု ရပ်တန့်ပြီးနောက်၊ ဆက်လက်ဖြစ်လာသည့်အရာသည် စီရင်ချက်နှင့် တရားမျှတမှုနှင့် သက်ဆိုင်သည် — တာဝန်ကို ရှာဖွေခြင်း၊ ရုပ်ဝတ္ထုဆိုင်ရာ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကို ပြုပြင်ခြင်း၊ နှင့် ကောက်ခံခြင်း သို့မဟုတ် လွှတ်ပေးခြင်း အကြား နစ်နာသူ၏ အချုပ်အခြာ ရွေးချယ်မှုကို လေးစားခြင်း ဖြစ်သည်။