दया (Kindness)

दुसऱ्याची प्रत्यक्ष हानी कमी करण्यासाठी किंवा ते सक्षम असते तर ज्याची निवड त्यांनी केली असती त्या दिशेने त्यांना मदत करण्यासाठी केलेली ऐच्छिक कृती — त्यांच्या सीमा न ओलांडता आणि सक्षम कर्त्याची संमती न झुगारता. दया दिली जाते, ती देणे लागत नाही; कोणीही तिची मागणी करू शकत नाही, ती लादू शकत नाही किंवा हिसकावू शकत नाही. जे एखाद्यावर बळजबरीने लादले जाते ते दया नसून हानी असते, तिला कोणतेही नाव दिले तरी. सक्षम कर्त्याच्या बाबतीत दया नकाराचा आदर करते: मदत फक्त अनुमतीने करावी, किंवा अशा मार्गांनी जे शरीर, मालमत्ता किंवा करारांवर अतिक्रमण करत नाहीत. ज्याच्याकडे खऱ्या धोक्याचे आकलन करण्याची क्षमता तात्पुरती नसते — जसे लहान मूल किंवा तात्पुरती असमर्थ झालेली व्यक्ती — त्याच्यासाठी दयेमध्ये किमान आवश्यक तेवढे तात्पुरते पालकत्व असू शकते, जेणेकरून ज्या हानींचे मूल्यमापन ते अजून करू शकत नाहीत त्या टळाव्यात. असे पालकत्व नेहमी ते सक्षम होताच पूर्ण स्व-मालकी परत देण्याचे उद्दिष्ट ठेवते. गरजेपेक्षा जास्त चालणारे, अंत नसलेले किंवा क्षमता वाढू न देणारे पालकत्व दया नसून नियंत्रण असते. दया ही परस्परता, न्याय किंवा प्रेम नाही: ती अपराध पुसत नाही, नैतिक ऋण मिटवत नाही, आणि टिकणारे नाते मागत नाही. जेव्हा ती संमतीचा आदर करते आणि अनिच्छुक पीडित निर्माण करत नाही तेव्हा ती चांगले असते; जेव्हा ती स्वायत्तता झुगारते, फसवणूक लपवते किंवा सक्षम प्रौढांना ते निवड करू शकत नाहीत असे वागवते तेव्हा ती चांगले नसते.