करारभंग (Contract Breach)

वेगळे चुकीचे कृत्य नाही. हे नाव अशा व्यवस्थांतून येते ज्या करारनाम्याला बांधणारे वचन मानतात, आणि हक्क हस्तांतरणाखाली त्याने नाव देण्यासारखे काहीच उरत नाही. जिथे करारनाम्याने हक्क हस्तांतरित केला आहे आणि धारक ती गोष्ट रोखून ठेवतो, तिथे ती चोरी आहे, आणि नवा मालक हा पीडित आहे. जिथे हस्तांतरणाची अट पूर्ण झालेली नाही, तिथे कोणताही हक्क हस्तांतरित झालेला नाही, म्हणून धारकाने काहीही घेतलेले नाही आणि कोणालाही दावा नाही. जिथे पक्षांनी अपयशावर दंड ठरवला आहे, तिथे तो दंड स्वतःच एक सशर्त हस्तांतरण असतो, आणि तो त्याच्या स्वतःच्या अटींवर हस्तांतरित होतो. जो पक्ष देऊ शकत नाही त्याने काहीही घेतलेले नाही; फक्त जो पक्ष देऊ शकतो आणि नकार देतो तोच चोर बनतो. पुनर्वाटाघाटीही भंग नाही, कारण तिला सर्व पक्षांची संमती लागते.