สิทธิ (Rights)

ผลสืบเนื่องเชิงตรรกะของความสามารถในการกระทำและกฎทองแบบตั้งรับ เมื่อมีผู้กระทำที่สามารถกระทำได้ และมีกฎที่ห้ามทำแก่ผู้อื่นในสิ่งที่พวกเขาไม่ปรารถนา ขอบเขตบางประการย่อมตามมาด้วยการให้เหตุผลเพียงลำพัง—ขีดจำกัดที่ผู้อื่นไม่อาจล่วงล้ำได้โดยปราศจากความยินยอม เหนือร่างกาย ทรัพย์สิน และข้อตกลงของผู้กระทำ สิทธิคือหนึ่งในขอบเขตเหล่านั้นที่ถูกตั้งชื่อ ผู้กระทำใดก็ตามที่สามารถให้เหตุผลได้ย่อมหยั่งรู้มันได้ มันมิได้ถูกมอบให้โดยผู้ถืออำนาจหรือโดยการลงคะแนน มันผูกมัดทุกคนในแบบเดียวกัน—จงอ้างสิทธิหนึ่ง แล้วเจ้าย่อมเป็นหนี้สิทธิอันเดียวกันนั้นแก่ผู้กระทำทุกรายที่เหมือนเจ้า ดังนั้นผู้ใดที่ล่วงล้ำขอบเขตของผู้อื่นย่อมสูญสิ้นการคุ้มครองขอบเขตของตนเอง สิทธิบอกเพียงสิ่งที่ผู้อื่นต้องไม่ทำแก่เจ้า ไม่เคยบอกสิ่งที่พวกเขาต้องส่งมอบให้เจ้า—«สิทธิ» ที่ต้องอาศัยผู้ใดผู้หนึ่งถูกบังคับให้จัดหามันย่อมละเมิดกฎทองเสียเอง ดังนั้นมันคืออำนาจที่แต่งกายเป็นสิทธิ มิใช่สิทธิ มันมีความหมายเฉพาะในที่ที่การล่วงล้ำเป็นไปได้เท่านั้น