ਆਤਮ-ਰੱਖਿਆ (Self-Defense)

ਆਤਮ-ਰੱਖਿਆ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਅਪਵਾਦ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕਾਨੂੰਨ ਦਾ ਤੁਰੰਤ ਲਾਗੂ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਸੀਮਾ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੁੰਦਿਆਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਰਤਾ ਕੇਵਲ ਓਨੀ ਤਾਕਤ ਵਰਤ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਸਰੀਰ, ਜਾਇਦਾਦ ਜਾਂ ਸਹਿਮਤ ਸ਼ਰਤਾਂ ਉੱਤੇ ਸੀਮਾ ਦੇ ਚੱਲ ਰਹੇ ਜਾਂ ਤੁਰੰਤ ਹੋਣ ਦੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੇ ਬਿਨਾਂ-ਸਹਿਮਤੀ ਪਾਰ ਕਰਨ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋਵੇ। ਤਾਕਤ ਕਾਰਣਤਾ ਪੱਖੋਂ ਸੀਮਾ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਰਤਾ ਵੱਲ ਸੇਧੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਲੰਘਣਾ ਖ਼ਤਮ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੀ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਆਤਮ-ਰੱਖਿਆ ਸਜ਼ਾ, ਬਦਲਾ, ਰੋਕਥਾਮ ਜਾਂ ਨਿਆਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹਾਨੀ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਨੈਤਿਕ ਕਰਜ਼ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਜਾਂ ਸੰਭਾਵੀ ਭਵਿੱਖੀ ਕਾਰਜਾਂ ਲਈ ਹਾਨੀ ਦੀ ਧਮਕੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਝੁਕਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਕੇ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਜੁਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਅਨੁਪਾਤਕ ਟਾਕਰੇ ਤੋਂ ਹੋਈ ਹਾਨੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹਮਲਾਵਰ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ। ਕਰਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਇਸ ਲਈ ਵਾਰ ਕਰਨਾ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਬਣ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਚੱਲ ਰਹੀ ਜਾਂ ਤੁਰੰਤ ਹੋਣ ਦੇ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੀ ਉਲੰਘਣਾ ਬਿਨਾਂ ਕਾਰਜ ਕਰਨਾ, ਜਾਂ ਸਮੂਹਿਕ ਬਦਲਾ ਵਰਤਣਾ ਜਬਰ ਜਾਂ ਜੰਗ ਹੈ, ਆਤਮ-ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਲੰਘਣਾ ਰੁਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਫ਼ੈਸਲੇ ਅਤੇ ਨਿਆਂ ਦਾ ਹੈ — ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਲੱਭਣਾ, ਭੌਤਿਕ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਕਰਨਾ, ਅਤੇ ਵਸੂਲੀ ਜਾਂ ਰਿਹਾਈ ਦੀ ਪੀੜਤ ਦੀ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਵਾਲੀ ਚੋਣ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨਾ।