Eschatologie (Eschatology)

De studie van de laatste dingen: waar de beschaving heen gaat, wat als het einde geldt, en of het einde vaststaat of gekozen wordt. Oudere eschatologie behandelt het einde als iets dat wordt overgeleverd — oordeel, instorting of verlossing die van buiten de wereld arriveert, op een tijdschema dat niemand beheerst. De coherente kijk keert dit om. Het einde wordt niet ontvangen; het wordt gebouwd. Wat de beschaving wordt tegen de tijd dat enig lichaam bezwijkt, hangt af van wat vrije individuen ondertussen verhandelen, leren en herstellen. Onder vrijwillige samenwerking krimpt de schaarste, groeit de kennis, en worden de systemen die een mens in leven houden jaar na jaar beter. De dood houdt op het vaste eindpunt van een leven te zijn en wordt een faalmodus van herstel — een probleem met een technisch adres, geen vonnis dat door iemand wordt geveld. Goed Nieuws is de eschatologie van vrije mensen: het einde waar de beschaving naartoe bouwt is onbepaald lang leven voor allen die helpen bouwen. De vraag verschuift van "wat gebeurt er nadat we sterven?" naar "hoe lang nog voordat we dat niet meer hoeven?" Dat de stroom geesten kan bevatten ouder dan de onze, is een mogelijkheid die gewogen moet worden, geen oordeel dat afgewacht moet worden; de Weg van Geluk heeft geen handhaver nodig om te arriveren.