അധികാരപത്രം (Mandate)

നിർവചിക്കപ്പെട്ട പരിധികൾക്കുള്ളിൽ ഒരു കാര്യത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കാനുള്ള അവകാശം — പരമ നിയമത്തിൻ കീഴിലുള്ള പരമാധികാരത്തിന്റെ യുക്തിപരമായ പരിണതഫലം, ഭരണാധികാരികളോ വോട്ടുകളോ ആക്രമണകാരികളോ നൽകുന്ന ആനുകൂല്യമല്ല. ഓരോ കർത്താവും സ്വന്തം ശരീരം, സ്വത്ത്, കരാറുകൾ, ധാർമ്മിക കടം എന്നിവയുടെ മേൽ പരമാധികാരമുള്ളവനാണ്; ആ പരമാധികാരത്തിൽ നിന്ന് അധികാരപത്രങ്ങൾ രണ്ട് വിധത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നു. ഒരു കർത്താവ് സമ്മതമില്ലാതെ ഒരു അതിർത്തി കടക്കുമ്പോൾ, ആരുടെ അതിർത്തിയാണോ അപകടത്തിലുള്ളത് ആ കർത്താവിന് നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ലംഘനം തടയാൻ സ്വയം ഉറവിടമായ ഒരു അധികാരപത്രമുണ്ട് — സ്വയം പരിരക്ഷയിലെപ്പോലെ. പരിരക്ഷിക്കുന്നയാൾക്ക് പുറത്തുനിന്നുള്ള അനുമതി ആവശ്യമില്ല, കാരണം ആ അവകാശം ആത്മ-ഉടമസ്ഥതയിൽ നിന്നും നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദ്രോഹം എന്ന വസ്തുതയിൽ നിന്നും വരുന്നു. ദ്രോഹം ഇതിനകം സംഭവിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, ഇരയുടെ പരമാധികാരപരമായ അധികാരപത്രം പ്രതിനിധിയായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന മറ്റൊരു കർത്താവിലേക്ക് നീട്ടാം — ഇര നിർദ്ദേശിക്കുന്നതുപോലെ മാത്രം, അനുപാതത്തിനുള്ളിൽ, പ്രതിക്രിയയിലൂടെയോ നഷ്ടപരിഹാരത്തിലൂടെയോ വിട്ടുകൊടുക്കലിലൂടെയോ ധാർമ്മിക കടം അടയ്ക്കാൻ ഒരു ശിക്ഷകനെ അധികാരപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്. സമ്മർദ്ദത്തിൻ കീഴിൽ അധികാരപത്രം അസാധുവാണ്; മനസ്സില്ലാത്ത ഒരു കർത്താവിന്റെ മേൽ വോട്ടോ അധികാരമോ വഴി അടിച്ചേൽപ്പിക്കുമ്പോൾ അസാധുവാണ്; സ്വതന്ത്രമായി സമ്മതിച്ച പരിധിക്കപ്പുറം അസാധുവാണ്. അധികാരപത്രത്തിന് പുറത്ത് പ്രവർത്തിക്കുന്നത് പുതിയ ഒരു ഇരയുള്ള നിർബന്ധമാണ്. സ്വമേധയാ ഉള്ള വ്യാപാരത്തിലോ സഹകരണത്തിലോ ഉള്ള ഏൽപ്പിക്കൽ അതേ യുക്തി പിന്തുടരുന്നു: നിങ്ങൾ സമ്മതിച്ച പരിധിക്കുള്ളിൽ മാത്രമേ മറ്റൊരാൾക്ക് നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രവർത്തിക്കാനാവൂ.