ദയ (Kindness)

മറ്റൊരാളുടെ യഥാർത്ഥ ദ്രോഹം കുറയ്ക്കാനോ, കഴിയുമായിരുന്നെങ്കിൽ അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കുമായിരുന്നതിലേക്ക് അവരെ സഹായിക്കാനോ ചെയ്യുന്ന സ്വമേധയാ ഉള്ള പ്രവൃത്തി — അവരുടെ അതിർത്തികൾ കടക്കാതെ, കഴിവുള്ള ഒരു കർത്താവിന്റെ സമ്മതം മറികടക്കാതെ. ദയ നൽകപ്പെടുന്നതാണ്, കടപ്പെട്ടതല്ല; ആർക്കും അത് ആവശ്യപ്പെടാനോ നിർബന്ധിച്ച് നേടാനോ പിടിച്ചെടുക്കാനോ കഴിയില്ല. ഒരാളുടെ മേൽ ബലമായി അടിച്ചേൽപ്പിക്കുന്നത്, അതിന് ഏത് പേര് നൽകിയാലും, ദയയല്ല, ദ്രോഹമാണ്. കഴിവുള്ള ഒരു കർത്താവിന്റെ കാര്യത്തിൽ ദയ നിരസിക്കലിനെ മാനിക്കുന്നു: അനുമതിയോടെ മാത്രം സഹായം, അല്ലെങ്കിൽ ശരീരത്തിലോ സ്വത്തിലോ കരാറുകളിലോ കടന്നുകയറാത്ത വിധത്തിൽ സഹായം. ഒരു യഥാർത്ഥ അപകടം മനസ്സിലാക്കാനുള്ള കഴിവ് താൽക്കാലികമായി ഇല്ലാത്ത ഒരാളുടെ കാര്യത്തിൽ — ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയോ താൽക്കാലികമായി കഴിവില്ലാതായ ഒരാളോ പോലെ — അവർക്ക് ഇനിയും വിലയിരുത്താനാവാത്ത ദ്രോഹങ്ങൾ തടയാൻ ആവശ്യമായ ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ താൽക്കാലിക രക്ഷാകർതൃത്വം ദയയിൽ ഉൾപ്പെടാം. അത്തരം രക്ഷാകർതൃത്വം എപ്പോഴും, അവർക്ക് കഴിയുന്ന ഉടൻ പൂർണ്ണമായ ആത്മ-ഉടമസ്ഥത തിരികെ നൽകുന്നതിനെ ലക്ഷ്യമാക്കുന്നു. ആവശ്യമുള്ളതിലധികം പോകുന്ന, അവസാനമില്ലാതെ നീളുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ കഴിവ് വളരുന്നത് തടയുന്ന രക്ഷാകർതൃത്വം ദയയല്ല, നിയന്ത്രണമാണ്. ദയ പാരസ്പര്യമോ നീതിയോ സ്നേഹമോ അല്ല: അത് കുറ്റബോധം മായ്ക്കുന്നില്ല, ധാർമ്മിക കടം അടയ്ക്കുന്നില്ല, തുടർച്ചയായ ഒരു ബന്ധം ആവശ്യപ്പെടുന്നില്ല. സമ്മതത്തെ മാനിക്കുകയും മനസ്സില്ലാത്ത ഒരു ഇരയെ സൃഷ്ടിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അത് നല്ലതാണ്; സ്വയംഭരണത്തെ മറികടക്കുമ്പോഴോ, വഞ്ചന മറയ്ക്കുമ്പോഴോ, കഴിവുള്ള മുതിർന്നവരെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ കഴിയാത്തവരെപ്പോലെ കണക്കാക്കുമ്പോഴോ അത് നല്ലതല്ല.