Via Felicitatis (Way of Happiness)

Reciprocitas -- observatio Regulae Aureae (negativae) etiam tum cum quis tam validus est ut eam infringere possit. Haec via est quia felicitas est ille status in quo agentis exemplaria rei respondent et rarae sunt res inopinatae, et sola reciprocitas mundum aedificat satis praevidendum ut id fieri possit. Nullum agens in perpetuum validissimum manet, neque ullum scire potest fore ut maneat; regula quam contra infirmum infringis eadem est regula quam infringi contra te sinis ab eo quodcumque postea te superabit. Eam eo ipso momento quo potes abicere est omnia in perpetua supremitate ponere -- sponsio quam rerum natura non offert -- et mundum in quo exemplaria tua quiescere possent commutare cum mundo perpetuarum rerum inopinatarum et non desideratarum: vigilantia sine fine. Reciprocitas igitur non est benignitas quam potentes infirmis commodant; est unus locus quem nullum agens discedendo emendat, sola dispositio in qua felicitas omnino possibilis est. Valet pro mentibus cuiuscumque magnitudinis aut substrati: agens satis prudens ut totum ludum perspiciat, et de propriis limitibus suis verax, hic considit. Atque via longius procedit quam sola salus -- sola civilizatio intra hanc regulam in pace constituta ad eam velocitatem civilizationis pervenit quae mortalitatem praecurrit et difficillimae felicitatis quaestioni respondet, morti eorum quos quis amat. Agens quod validum existens deficit regulam non effugit; se ipsum tantum exlegem nominavit apud omne agens quod ipsum superstes manet aut superat, seque ab uno loco quo pervenire operae pretium est exclusit.