Amissio tutelae (Forfeiture)

Suspensio tutelae Limitis, orta ex transgressione eiusdem Limitis alterius. Ius mutuo obligat: ius sibi vindicare est idem ius cuique agenti sui simili debere; itaque agens qui Limitem alterius sine consensu transit eo ipso tutelam sui Limitis retrahit — ad mensuram damni illati neque ultra. Amissio tutelae non datur, suffragiis statuitur, aut declaratur. Sicut Culpa, ex causa obiective exsistit; Iudicium eam invenit, numquam creat. Amissio tutelae efficit ut Vis damno respondeat, neque responsum novum Scelus fiat. Damnum intra Limitem cuius tutela amissa est nullum Laesum sensu normativo habet: agens re vera laeditur — sensu descriptivo — sed nullus Limes tutus transitus est; quare nulla Iniuria, nova Culpa, aut novum debitum morale nascitur. Hinc defensor, Vindex intra Mandatum et Proportionem agens, atque is qui Exlegem finit nullum Scelus committunt, cum eadem facta contra Limitem integrum Scelera essent. Amissio tutelae tribus gradibus procedit. Dum transgressio agitur aut statim credibilis est, tutela aggressoris erga quemlibet amissa est, usque ad minimam Vim necessariam ad eam sistendam, sicut in Defensione sui. Damno iam facto, amissionem Laesus tenet: ad Proportionem damni illati pertinet et tantum a Laeso aut procuratore intra eius Mandatum exerceri potest. Ubi nocens Laesum delevit — sicut in Homicidio — amissio nullo tenente relinquitur qui eam finiat, exerceat, aut remittat, atque generalis perpetuaque fit; talis agens Exlex est. Amissio tutelae prorsus tanta est quantum damnum quod eam creavit. Vis ultra illam mensuram Limitem integrum transit: excessus novum Scelus cum novo Laeso est, et qui rem auget aggressor fit. Amissio finitur cum Iustitia debitum morale collectione aut remissione claudit; postea Limites prioris nocentis rursus integri sunt, eumque laedere Laesum sicut quemlibet alium creat. Amissio quae numquam vera fuit neminem ex ea agentem tuetur: agentem falsum punire aut eum finire qui per errorem Exlex habitus est Limitem integrum transit, et responsabilitas damni causam sequitur — in deceptorem cadens qui factum Fraude procuravit, alioquin in agentem, quidquid credidit.