ಗುತ್ತಿಗೆ (Contract)

ಕೊರತೆಯಿರುವ ಯಾವುದೋ ವಸ್ತುವಿನ ಮಾಲೀಕತ್ವವನ್ನು ಒಬ್ಬ ಕರ್ತೃವಿನಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ, ಈಗಲೇ ಅಥವಾ ಹೇಳಿದ ಷರತ್ತಿನ ಮೇರೆಗೆ, ವರ್ಗಾಯಿಸುವ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಒಪ್ಪಂದ. ಗುತ್ತಿಗೆ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಸಾಗಿಸುತ್ತದೆ; ಅದು ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ವಾಗ್ದಾನ ತಾನಾಗಿಯೇ ಯಾವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಅದನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ನಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಸಹ. ಮಾತುಗಳು, ನಡವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ವ್ಯವಹಾರದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸ್ವತ್ವ ಸಾಗಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಬಲ್ಲವು, ಅವುಗಳ ಅರ್ಥ ಅದೇ ಆಗಿರುವಲ್ಲಿ; ಯಾವ ಮಾತಿನ ರೂಪವೂ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಯಾವುದೂ ನಿಷಿದ್ಧವಲ್ಲ. ಮಾಲೀಕತ್ವ ಆಗಲೇ ವರ್ಗವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಗುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಬಹುದು: ಆ ವಸ್ತು ಈಗ ಪಡೆಯುವವನದು, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯುವ ಹಿಡುವಳಿದಾರ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ವರ್ಗಾವಣೆಗಳು ಷರತ್ತಿಗಾಗಿ ಕಾಯಬಹುದು — ತಲುಪಿಸಿದಾಗ ಪಾವತಿ, ವಿಫಲವಾದರೆ ದಂಡ, ಸುಸ್ತಿಯಾದರೆ ಒತ್ತೆ — ಮತ್ತು ಇಬ್ಬರೂ ಸಮ್ಮತಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಷರತ್ತನ್ನು ಪಕ್ಷಗಳು ಇಡಬಹುದು. ಷರತ್ತು ನಡೆದಿಲ್ಲದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸ್ವತ್ವವೂ ಸಾಗಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೂ ಯಾವ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಶ್ರಮವನ್ನು ಹೀಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಗದು, ಏಕೆಂದರೆ ಆತ್ಮ-ಮಾಲೀಕತ್ವದ ಪ್ರಕಾರ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸೇವೆಗಾಗಿನ ಗುತ್ತಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದಾಗ ಹಣವನ್ನು ವರ್ಗಾಯಿಸುತ್ತದೆ, ಎಂದಿಗೂ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಲ್ಲ; ಕೆಲಸ ಮಾಡದ ಕರ್ತೃ ಸುಮ್ಮನೆ ಅದನ್ನು ಗಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟೇ.