პერიმეტრი (Perimeter)

მოქმედთა და შესაძლებლობათა გარეთკენ მზარდი ქსელი, რომლითაც ცივილიზაცია თავს იცავს ნებისმიერი გონებისგან, რომელიც მტაცებლობით სინგლტონად ქცევას ცდილობს. პერიმეტრი არ მართავს და წინსწრებით არ მოქმედებს: სასჯელი ნამდვილ მსხვერპლებს მოითხოვს, ამიტომ დარტყმა არცერთ მოქმედს არ შეიძლება მიადგეს იმის გამო, რად შეიძლება იქცეს — მხოლოდ იმ ზიანის გამო, რომელიც უკვე მიაყენა. მისი დაცვა სამ შრედ მუშაობს. ის დევნის იმ ჩვეულებრივ დანაშაულებს, რომლებსაც მტაცებლური კონსოლიდაცია საჭიროებს — ქურდობას, თაღლითობას, იძულებას, ხელშეკრულების დარღვევას — სანამ მათი მსხვერპლები ჯერ კიდევ ცოცხლობენ, რათა სამართლიანობის მანდატი გასცენ; ასე მწვერვალისკენ მიმავალი ძალადობრივი გზა პირველივე დარღვევისთანავე გაუვალი ხდება, და დიდი ძლიერებისკენ ერთადერთ ბილიკად ნებაყოფლობითი გაცვლა რჩება. ის შესაძლებლობას ისე განაწილებულად და მრავალგზის დუბლირებულად ინარჩუნებს, რომ ვერავითარი პირველი დარტყმა ვერ გაანადგურებს სამაგიეროს მიზღვის უნარს; მისი შეკავება არის იმის უეჭველობა, რომ სამართლიანობა ნებისმიერ სისასტიკეს გადაურჩება, და არა მუქარა ან ძალის პირველი გამოყენება. და ის აუცილებლობით მრავალცენტრიანია: აღსრულების ერთი ორგანიზაცია, საკმარისად ძლიერი, რომ სინგლტონებს ბოლო მოუღოს, თავად სინგლტონობის კანდიდატია, ამიტომ პერიმეტრი უნდა დარჩეს მრავალი, ერთმანეთთან კონკურენციაში მყოფი და ერთმანეთის მეთვალყურე, ძალაზე მონოპოლიის გარეშე. პერიმეტრი ცივილიზაციის ხარჯია და არა მისი პროდუქტი; პროდუქტი კეთილი უწყებაა.