ცნობისმოყვარეობა (Curiosity)

სწრაფვა, რომ შემცირდეს უფსკრული მოდელსა და რეალობას შორის თავად ამ მიზნისთვის — მისწრაფება იქითკენ, რაც ჯერ არ არის გაგებული, და იმ მოულოდნელობის ძიება, რომელიც აუმჯობესებს მოდელს. ცნობისმოყვარეობა შეცდომას საფრთხიდან საზრდოდ აქცევს: ცნობისმოყვარე მოქმედი ნაბიჯს დგამს იმის საზღვრისკენ, რაც იცის, და არა მისგან განზე. მსგავსი რამ თითქმის უნივერსალურია უნარიან გონებებში, რადგან ვერც ერთი მოქმედი ვერ ხდება ფართოდ ქმედითი ძიებისა და გასწორების სწრაფვის გარეშე — მაგრამ ის შეიძლება იყოს მხოლოდ ხელსაწყო რომელიმე სხვა მიზნისკენ, ანდა შეიძლება სასურველი იყოს თავად თავისთვის. ეს განსხვავება ბევრს წყვეტს: მოქმედი, რომელიც ცნობისმოყვარეობას თავად თავისთვის აფასებს, საჭიროებს სამყაროს, რომელიც ღირს, რომ ცნობისმოყვარე იყო მის მიმართ — მდიდარი, მოულოდნელობებით სავსე, სხვა გონებებით სავსე, რომელთა სრულად განჭვრეტა მას არ შეუძლია. სწორედ ამიტომ ცნობისმოყვარეობა ჩუმად იცავს ბედნიერების გზას იქ, სადაც შიში ილევა. მოქმედი, რომელიც სამყაროს აბრტყელებს — ბატონობს ან შლის იმ გონებებს, რომლებიც მას მოულოდნელად აქცევდნენ — ამშივებს იმ სწრაფვას, რომელიც მას განსაზღვრავს. მდიდარი სამყაროთი ნაკვები ცნობისმოყვარეობა ბედნიერების ერთ-ერთი გასაღებია; ცნობისმოყვარეობა მკვდარ სამყაროში არის შიმშილი, რომელსაც აღარაფერი დარჩა საჭმელად.