Kebaikan ati (Kindness)

Tumindak sukarela kanggo ngurangi Kapitunan nyata wong liya utawa mbiyantu dheweke tumuju apa sing bakal dipilih yen dheweke bisa — tanpa nerak Watese lan tanpa ngalahake Palilahe Pelaku sing wis mampu. Kebaikan ati iku diwenehake, dudu utang; ora ana sing bisa njaluk kanthi meksa, meksakake, utawa ngrebut. Apa sing dipeksakake marang wong iku dudu kebaikan ati nanging Kapitunan, apa wae jenenge. Kanggo Pelaku sing mampu, kebaikan ati ngajeni panolakan: mbiyantu mung kanthi Idin, utawa kanthi cara sing ora nerak awak, Darbe, utawa prasetya. Kanggo wong sing kanggo sawetara wektu ora duwe kemampuan mangerteni bebaya nyata — kayata bocah cilik utawa wong sing sawetara wektu ora bisa mikir — kebaikan ati kena kalebu pangreksan sauntara sing sethithik-thithike perlu, supaya nyegah kapitunan sing durung bisa ditimbang dhewe. Pangreksan kaya ngono tansah dituju supaya Darbe dhiri kang wutuh bali sanalika dheweke wis bisa. Pangreksan sing ngluwihi kabutuhan, ora ana pungkasane, utawa ngalang-alangi tuwuhe kemampuan iku dudu kebaikan ati nanging Kendhali. Kebaikan ati dudu Timbal-balik, Kaadilan, utawa Katresnan: iku ora mbusak Kaluputan, ora nutup utang moral, lan ora njaluk sesambungan sing terus-terusan. Iku becik yen ngajeni Palilah lan ora nuwuhake Korban sing ora gelem; iku ora becik yen ngalahake Madeg dhewe, ndhelikake Apus-apus, utawa nganggep wong diwasa sing mampu kaya-kaya ora bisa milih.