اختیارگرایی (Voluntaryism)

این اصل که همهٔ کنش‌های متقابل باید بر پایهٔ رضایت باشند، بدون اکراه یا زور. این اصل با قانونِ غایی همسو است: تجارت آزاد، بی‌قربانی بی‌جرم، و دوسویگی. اختیارگرایی اقتدار مشروع را وامی‌نهد و می‌گذارد نظم از دانش غیرمتمرکز و دگرگونی بی‌پایان برخیزد، و چنین ثابت می‌کند که سامانه‌ها می‌توانند بدون قدرتِ تحمیلی کار کنند.