برساختهٔ اجتماعی (Social Construct)

ایده‌ای مشترک که از آن رو هستی دارد که گروهی آن را واقعی می‌انگارد. نیرویش از مشارکت مردم می‌آید. برخی داوطلبانه‌اند — زبان، بازی‌ها، پول، آداب — که کناره‌گیری از آن‌ها تنها به بهای از دست دادن همکاری دیگران تمام می‌شود و نه چیزی بیش از آن. برخی دیگر تحمیل‌شده‌اند — مرزها، مالیات‌ها، اقتدار حکومت — که کناره‌گیری از آن‌ها با زور کیفر می‌شود و از کسانی که مشارکت نمی‌کنند قربانی می‌سازد. آسیب، دارایی و کنشگری برساختهٔ اجتماعی نیستند؛ آن‌ها بر منطق واقعیت استوارند، منطقی که پیش از هر توافق گروهی برقرار است.