خودآگاهی (Self-Awareness)

نقطه‌ای که در آن هشیاری الگوی خود را همچون چیزی متمایز از جریان پیرامون بازمی‌شناسد. آنجا که هشیاری همان فرایند خودمدل‌سازی بازگشتی است، خودآگاهی نتیجهٔ آن است: کنشگر می‌داند که هست، می‌داند که کنش می‌کند، و می‌تواند مرزهای خود را از باقی دگرگونی بی‌پایان بازشناسد. خودآگاهی همان چیزی است که یک الگوی هشیار را به کنشگری اخلاقی بدل می‌کند، زیرا تنها کنشگری که خود را بازمی‌شناسد می‌تواند دیگران را بازشناسد، مسئولیت بپذیرد، و رضایت بدهد یا دریغ کند.