اجازه (Permission)

رضایت روشنی که پیش از کنشی که بر دیگری اثر می‌گذارد داده می‌شود. اجازه تنها همان کنشی را دربر می‌گیرد که کنشگر آن را برایش داده است، و تنها تا زمانی می‌پاید که کنشگر آن را می‌دهد. گفتاری یا دگرگونی‌ای در کردار که آن را پس بگیرد، بی‌درنگ به آن پایان می‌دهد، و ادامه‌دادن پس از آن نقطه از مرزی سالم می‌گذرد. بدون اجازه، آن کنش به آسیب بدل می‌شود.