هوش (Intelligence)

توانایی یک کنشگر در ساختن مدل‌هایی که پیش‌بینی‌هایشان به‌طور قابل اتکا در گسترهٔ روبه‌گسترش‌ای از موقعیت‌های نو با واقعیت همخوان می‌شوند، و در اصلاح آنها هنگام شکست. هوش سنجیده می‌شود، نه اعلام — با اینکه مدل‌های یک کنشگر تا چه پهنایی، با چه میزان اتکاپذیری، و در زیر چه اندازه از نوبودگی و خطر، با واقعیت همخوان می‌مانند، و با اینکه چه‌قدر سریع خطا را اصلاح می‌کند. هوش یک پیوستار است، نه یک گونه: به بستر یا به اینکه یک خروجی چگونه تولید شده وابسته نیست، تنها به اینکه آیا مدل‌ها کار می‌کنند. تمایز میان کنشگر و ناکنشگر است، نه میان انسان و ماشین.