مالکیت فکری (Intellectual Property)

نامیدن یک ایده به «دارایی» آن را دارایی نمی‌کند. دارایی نیازمند کمیابی است — ایده‌ها را می‌توان بدون از دست رفتنِ چیزی برای پدیدآورنده به اشتراک گذاشت. بازداشتن دیگران از به‌کارگیری منابع خودشان برای بازتولید یک الگو، اکراه است، نه حفاظت. حق ثبت اختراع، حق نشر و انحصارهای مشابه با زور اعطا می‌شوند، کمیابی ساختگی می‌آفرینند و کشف مستقل را کیفر می‌دهند. آنها به وکلا و بنگاه‌های جاافتاده پاداش می‌دهند، نه به آفرینندگان. نوآوری راستین با نخستین بودن، بهتر بودن و مورد اعتماد بودن حفاظت می‌شود — نه با تهدید دیگران به خشونت برای به‌کارگیری ذهن و مواد خودشان.