اکراه (Coercion)

فشار بیرونی که قصد یا تصمیم‌های یک کنشگر را زیر پا می‌گذارد یا جایگزین می‌کند، مانند گرفتن آنچه از آنِ اوست یا واداشتن او به کنش بدون توافق. اکراه علیه مرزی سالم قاعدهٔ زرّین را می‌شکند و قربانی می‌آفریند؛ نادرست است مگر آنکه در محدودهٔ سلب حمایت عمل کند — همچون کیفری متناسب برای آسیبی که پیش‌تر رخ داده، یا همچون کمترین زور لازم برای متوقف‌کردن عبوری در حال انجام یا بی‌درنگ باورپذیر، مانند دفاع از خود.