اکراه (Coercion)

فشار بیرونی که قصد یا تصمیم‌های یک کنشگر را زیر پا می‌گذارد یا جایگزین می‌کند، مانند گرفتن آنچه از آنِ اوست یا واداشتن او به کنش بدون توافق. اکراه قاعدهٔ زرّین را می‌شکند و قربانی می‌سازد؛ نادرست است مگر آنگاه که همچون کیفری متناسب برای آسیبی که پیش‌تر رخ داده، اعمال شود.